آسمان زرد کم عمق

- ۹ بهمن ۱۳۹۱

فیلم داستان زوج جوانی است که در مدتی کوتاه لحظات زندگی گذشتشان را مرور می‌کنند و این مرور خاطرات، زندگی حالشان را تحت تاثیر قرار می دهد

کارگردان:
تهیه‌کننده:
آسمان زرد کم‌عمق 3 یادداشتی پیرامون فیلم بهرام توکلی

بینش اگزیستانسیالیستی «آسمان زرد کم‌عمق»

موضوع مالیخولیایی فیلم به‌نظر برگرفته از جهان‌بینی خاص توکلی که برگرفته از بینش اگزیستانسیالیستی اوست می‌باشد اما متاسفانه بسیار گیج کننده‌است و کشف نقاط مبهم قصه را برای بیینده مشکل و پیچیده کرده‌است . مشکلات بوجود آمده برای این خانواده که منشأ آنها از تصادف غزل و خانواده‌اش شروع شده و باعث این شده که همسر وی کار اصلی خود را رها کرده و به پادویی برای یک بنگاه معاملات مسکن تن دهد و در ادامه با مشکلات خاص خودش مواجه شود.

درباره‌ «آسمان زرد كم‌عمق»

علیه «سینمافلسفه»

این فیلم نمونه‌ کامل سینمای مبتذل(به معنای دم دستی) است. سینمایی که از فرط سطحی بودن سطح را نمی‌فهمد و خیال می‌کند به عمق رسیده. اما این سینما هرگز به عمقی نمی‌رسد. به هیچ چیز نمی‌رسد. نمی‌رسد چون سینما نیست. «سینمافلسفه» است. یعنی نه سینماست و نه فلسفه و ادعا دارد که هردو است.

پیرامون فیلم «آسمان زرد کم عمق»

مالیخولیایی آشفته

این یک نوع داستان‎پردازی یک نوع شیوه مالیخولیایی آشفته ای است که سرانجامی نخواهد داشت. کارگردان یا فیلم‎نامه‎نویس قصد داشته اند تا مسلئه مرگ در اوج زیبایی را محل توجه قرار دهند منتها این توجه گم شده و مشخص نیست چرا و چگونه به این موضوع پرداخته می‎شود. به همین خاطر یک کار آشفته ای از کار در آمده که لازم بود قبلا بیشتر روی آن تأمل می‎شد.

برلین ۷- سهیل کریمی در گفت و گو با سینما انقلاب عنوان کرد:

«برلین منفی هفت» فیلمی ضدجنگ و ضدامریکایی

سهیل کریمی فیلم «برلین منفی هفت» را فیلم خوش ساختی عنوان کرد و گفت: در پرداخت، تصویربرداری، تدوین و کشش داستانی خوب کار شده بود.

آسمان زرد کم عمق نوشتاری بر «آسمان زرد کم‌عمق»

آسمانِ بهشت، بدون من

سینمای توکلی سینمای کاملاً شخصی و هنری است. سینمایی که برای اهالی هنر و منتقدان می‌تواند دوست داشتنی و دلچسب به‌نظر آید اما برای مخاطب امروز جامعۀ ایرانی سینمایی تلخ و ناامید کننده‌است. اگر چه باید به ظرافت‌ها و دقت‌های سینمای توکلی با احترام و تقدیر نگریسته شود؛ اما سؤال اینجاست که پرداختن به سینمایی که صرفا دغدغه‌های زیباسازی و گرایش‌های هنری در آن اهمیت دارد چه دردی را از مخاطب امروز جامعه دوا می‌کند

سلیم غفوری سیلم غفوری در گفتگو با سینما انقلاب عنوان کرد

یا این جشنواره اسلامی نیست، یا این انقلاب!

یک کارشناس مسائل فرهنگی اظهار کرد: «اگر جشنواره فجر در سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی برگزار می‌شود تا بیانگر سینمای انقلاب اسلامی باشد، این انقلاب اسلامی نیست. چراکه وقتی می‌گوییم جشنواره فجر در دهه پیروزی انقلاب اسلامی برگزار می‌شود، باید به این نیت برگزار شود که حرف انقلاب را بزند. دغدغه انقلاب اسلامی در آن بروز و ظهور پیدا کند. دغدغه انقلاب اسلامی در خیلی از این فیلم‌ها نیست».

نقدی بر «آسمان زرد کم عمق»

نشانه‌های آشنا؛ نشانه‌های مبهم

فیلم هنگامی که گره و بحران اصلی یعنی تصادف را مطرح می‌کند به راحتی از آن عبور کرده و نتیجه این بحران را نشانمان نمی‌دهد. در واقع فیلم‌ساز می‌خواهد به ژرفای شخصیت‌ها نفوذ کند و به همین دلیل از نریشن استفاده می‌کند اما اتفاقات را نمی‌تواند به این ژرفا و واکاوی شخصیت‌ها وصل کند. به همین دلیل نیز اتفاقی که می‌تواند تبدیل به یک گره و بحران شود شکل نمی‌گیرد؛ با تمامی این تفاسیر ارتباط بین مفهوم اثر و نیز این اتفاقات نیز عقیم می‌ماند و از آن معنی دریافت نمی‌گردد. فیلم‌گویی دو تکه می‌شود و توکلی در رساندن مفهومش ناتوان است.

نقد فیلم «آسمان زرد کم عمق»

انتظاری ابلهانه و پیش‌نارونده

موتیف در راه مانده‎هایی که هرگز نمی‌آیند، نوزاد و صاحب‌خانۀ مسافر، گویی الگویی است که فیلم‌ساز به مفهوم «انتظار» می‌زند. انتظار و آماده‌سازیِ ابلهانه و پیش‌نارونده، بر مخاطب بُله و حُمقِ کاراکتر را ثابت می‌کند و آماده‌سازی و انتظارش را به سُخره می‌گیرد. از هم پاشیدگیِ خانواده، عنصر دیگری است که بیش از هر چیز در آسمان زرد کم عمق موج می‌زند.

نقد فیلم آسمانِ زرد کم عمق

اندوه انسان شکست خورده

تمام فیلم به نحوی احساس غم و اندوه و انسان شکست خورده در برابر تقدیر را به نمایش می‌گذارد، انسان‌هایی که هر چقدر هم تلاش می‌کنند تا به زندگی آرام و بی دغدغه برسند، باز ناکام می‌مانند.

یادداشتی بر فیلم «آسمان زرد کم عمق»

زیبایی؛ خیالی خام!

تم اصلی فیلم به طوری که دو بار در گفتار متن تکرار می‌شود، ویرانی در اوج زیبایی است و سکانس نهایی فیلم نیز با همین نگرانی به پایان می‌رسد. نگرانی از اعتقاد به این که زمانی که همه چیز در اوج زیبایی و لطافت است زمان نابود شدن آن فرا رسیده است چرا که این زیبایی پایدار نیست و امید برای دائم بودن آن خیال خامی بیش نیست.