جنبش فکری هنری سنما انقلاب

پارادوکس ویلا برای محل زندگی این خانواده ها، به خوبی این سختی را به چالش می کشد. خانواده هایی که هر روز شاهد دریافت پیغام پیکی هستند که به آن ها سر می زند. پیغامی که هر بار خبر دردناک فقدان عزیزی را برای یکی از خانواده ها به همراه دارد. بانوی کارگردان این اثر سینمایی توانسته است به زیبایی احساس های اندوه، خشم و نگرانی برخواسته از روح لطیف زنانه را به تصویر بکشد.

فیلم ویلایی ها و مساله مهم سوگ در کودکان/ دکتر مائده پرویزی

دکتر مائده پرویزی- دستیار روانپزشکی- دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی/فیلم ویلایی ها که زندگی همسران و فرزندان فرماندهان جنگ را در منازل ویلایی اطراف بیمارستانی در شهر اندیمشک به تصویر می کشد، فرصتی را برای مرور مشکلات خانواده های درگیر در حوادث جنگی فراهم می کند.

در پدیده جنگ پیوسته خانواده و کودکان زیادی در معرض انواع هیجانات قرار می گیرند. پارادوکس ویلا برای محل زندگی این خانواده ها، به خوبی این سختی را به چالش می کشد. خانواده هایی که هر روز شاهد دریافت پیغام پیکی هستند که به آن ها سر می زند. پیغامی که هر بار خبر دردناک فقدان عزیزی را برای یکی از خانواده ها به همراه دارد. بانوی کارگردان این اثر سینمایی توانسته است به زیبایی احساس های اندوه، خشم و نگرانی برخواسته از روح لطیف زنانه را به تصویر بکشد.

 مساله سوگواری یکی مهمترین مساله ای است که در این اثر به آن پرداخته شده است.

به علت عدم تکمیل مراحل رشد روانی، از آﻧﺠﺎﺋﻲ ﻛﻪ ﻛﻮدﻛﺎن توانایی ﻛﺎﻓﻲ بیان ﻫﻴﺠﺎﻧﺎت ﺧﻮد را در حوادث آسیب زایی چون جنگ ندارند، به شدت مستعد ابتلا به انواع عارضه های روانی می باشند.  ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ درک ﻳﻚ ﻛﻮدک اﻧﺪوﻫﮕﻴﻦ و ﺳﻮﮔﻮار از ﺳﻮی ﺑﺰرﮔﺴﺎﻻن مشکل باشد. سوگواری در ﻫﺮ ﻛﻮدﻛﻲ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد اﺳﺖ. در فیلم شاهد انواع مختلفی از رفتارهای سوگوارانه کودکان و واکنش های بزرگسالان به آن ها هستیم. کتک زدن پسربچه ای که از فقدان پدرش فریاد زده و دیوارهای خانه را خط خطی می کند، کودکی که در مقابل مادر داغدارش پنجره ها را می شکند نمونه هایی از رفتارهای شایع کودکان تحت استرس می باشد.  احساس عدم امنیت و اضطراب از فقدان فرد مهم زندگی، سبب پرخاشگری، افسردگی، انزوا، نا امیدی، مشکلات جسمی و مشکلات خواب و اشتها در کودکان می شود و این امر ممکن است تناوبی باشد. یعنی لحظه ای کودک شاد است و بازی می کند و لحظه ای دیگر دچار علایم فوق می شود.

تشویق کودکان به صحبت کردن در مورد احساسشان در حضور فردی دیگر که به آرامی با او همدلی می کند یکی از بهترین واکنش ها به سوگواری کودکان است. این کار می تواند در قالب بازی کردن، نقاشی کشیدن و یا نامه نوشتن به فرد متوفی باشد. لازم است به سوالات کودک داغدار در مورد پدیده مرگ پاسخ روشن داده شود. نباید به کودک داغدار گفت فرد متوفی به خواب یا مسافرت رفته است زیرا او را در هنگام خواب و سفر دچار وحشت و اضطراب می کنیم. بیان اینکه پدر کودک نزد خدا رفته است ایرادی ندارد اما بهتر است از گفتن اینکه خدا او را پیش خود برده، (چنانچه در فیلم خانم خیری به دوقلوهایش توضیح می داد) خودداری کرد زیرا احتمال دارد کودک دچار خشم و اضطراب ناخودآگاه نسبت به خداوند گردد.

شرکت در مراسم سوگواری چنانچه به خواست کودک و در شرایط آرام انجام بگیرد بلامانع است. رها کردن کودکان در مراسم به بهانه اینکه آن ها درک درستی ندارند و متوجه نمی شوند اشتباه است. کودکان از حدود 3 سالگی به بعد مفهموم مرگ را متوجه می شوند. در مراسم لازم است فردی همواره در کنار کودک باشد و به سوالات او پاسخ داده و از او بخواهد در اینباره صحبت کند و حتی چنانچه مایل است جنازه را ببیند، در صورتی که متلاشی نشده باشد این اجازه به او داده شود.

  عدم رعایت این موارد می تواند به باقی ماندن علائم و ابتلای کودکان به انواع امراض روانی منجر شود. مسئله ای که معمولاً در هر جنگ و پس از آن مغفول می ماند و چنانچه در دفاع مقدس هشت ساله شاهد آن بودیم کودکان و زنان زیادی در شرایط سخت و استرس زا با حمایت اندک روانی به سختی به زندگی خود ادامه دادند.



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.