جنبش فکری هنری سنما انقلاب

نام این فیلم برگرفته از یک آلبوم موسیقی است که در سال ۱۹۷۰ توسط «پینک فلوید» منتشر شده بود. «مادر قلب اتمی» روایتگر دو دختر با نامهای نوبهار و آرینه است که از یک پارتی شبانه مست کنان خارج می‌شوند و اتفاقاتی توهمی و واقعی برایشان می‌افتد. 

تعریفی نو از منافع ملی در سینمای ملی؛ نقدی بر دو فیلم مهمونی کامی و مادر قلب اتمی، دو فیلم توقیف شده علی احمدزاده

«بسیاری از ما نسل جوان در ایران دارای امید مرده هستیم. بسیار منتظریم، شاید برای یک معجزه، که چیزی اتفاق می‌افتد -ممکن است اتفاق بیافتد؛ اما ممکن است اتفاقی هرگز نیافتد. این چیزها و این نوع زندگی حداقل در شهرستانهای بزرگ مانند تهران بسیار حالت طبیعی پیدا کرده‌است. هر چند این‌ها زیاد نشان داده نشده؛ اما این یک مورد غیر معمول نیست که آن‌ها پسری را که نمی‌شناسند در ماشین با‌ خود به همراه می‌برند و با او مکالمه دارند. آنها از مواد مخدر و نوشیدنی استفاده می‌کنند. در ایران، بسیاری از این موارد زیرزمینی وجود دارد، همین دلیل است که شما ممکن است در مورد آن‌ها چیزی نشنیده باشید یا از آن آگاه نباشید. زندگی خصوصی ما در خانه بسیار مشابه با شما می‌باشد، فقط در خیابان‌هاست که همه چیز اندکی متفاوت است.»

اینها بخشی از صحبتهای «علی احمدزاده» کارگردان فیلم «مهمونی کامی» است که در آذر ۱۳۹۳ در سایت آی فور فیلم در حاشیه جشنواره فیلم شب سیاه تالین منتشر شده است. «مهمونی کامی» عنوان فیلمی است که در سال ۱۳۹۳ با پروانه ساختی با نام «چالوس» ساخته شد؛ اما با تغییر نامش به «مهمونی کامی» در رسانه ها خبرساز شد. خبرساز شدن این فیلم به خاطر تغییر نامش نبود، بلکه بدین خاطر بود که دبیر جشنواره آن سال یعنی آقای «رضاداد» به خاطر سطح پایین فیلم و همچنین موارد منشوری بسیاری که فیلم داشت، اجازه نداد فیلم حتی به بخش هیات داوران برسد و خود فیلم را کنار گذاشت. این در حالی بود که فیلم قبل از آن بدون مجوز از سوی سازمان سینمایی به جشنواره خارجی هم رفته بود.

اما این پایان کار «علی احمدزاده» نبود، او در فیلم دومش به سراغ همان سوژه فیلم اولش (یعنی چند دختر و شب گردی‌هایشان) رفت. فیلمی با عنوان «مادر قلب اتمی». نام این فیلم برگرفته از یک آلبوم موسیقی است که در سال ۱۹۷۰ توسط «پینک فلوید» منتشر شده بود. «مادر قلب اتمی» روایتگر دو دختر با نامهای نوبهار و آرینه است که از یک پارتی شبانه مست کنان خارج می‌شوند و اتفاقاتی توهمی و واقعی برایشان می‌افتد.

اگر بخواهیم در خصوص فرم این فیلم صحبت کنیم، حتماً باید به فیلمنامه ضعیف و مشوش این فیلم اشاره کنیم. فیلمنامه‌ای که از صدر تا ذیل آن پر شده از اتفاقات بی ربط و خسته کننده که توسط فیلنامه نویس کنار هم قرار گرفته است. فیلم مانند بسیاری از فیلمهای ضعیف که نمی دانند از داستان را از کجا آغاز کنند از یک تصادف شروع می‌شود. تصادفی که موجب می‌شود طوفان (محمدرضا گلزار) وارد داستان شود. طوفانی که زاییده توهمات این دو دختر است و تا انتهای فیلم با آنها پیش می‌آید.

از نکات منفی دیگر این فیلم می‌توان به یک کلیدواژه اساسی در این فیلم اشاره کرد. کلیدواژه‌ای که به کرّات در فیلم بدان اشاره شد. آن کلیدواژه دستشویی است. اگر بخواهیم از ابتدای فیلم این روند را بررسی کنیم، باید بگوییم که فیلم و معرفی عوامل فیلم از دستشویی فرنگی ساختمانی که در آن پارتی برگزار شده و قاب کلوزآپ از دختری که بر آن نشسته آغاز می‌شود. بعد از آن طی یک دیالوگ تاریخچه دستشویی فرنگی توسط کامی به نوبهار داده می‌شود. از این سکانس تا انتهای فیلم حداقل ده بار کلمه دستشویی توسط بازیگران به زبان آورده می‌شود. حال مسئله اینجاست، من از دوستان سازنده‌ای که ادعای علم به سینما دارند، سوالی دارم و آن اینکه نام دو فیلم موفق هالییودی را بیاورند که در آنها یک بار از دستشویی –چه کلامی و چه تصویری- استفاده شده باشد. نمی دانیم چرا برخی از کارگردانان ما ارادت بسیاری به نمایش دستشویی و استفاده از لفظ آن دارند. نکته جالبتر این است که در اولین پوستری که از این فیلم رونمایی شد، دقیقاً یک توالت فرنگی و یک کفش پاشنه بلند قرمز خودنمایی می‌کردند. پوستری که در کمال تعجب وقتی از تهیه کننده آن در خصوصش سوال شد، اعلام بی‌خبری کرد.

فارق از فرم ضعیف فیلم، صحبتی هم باید از محتوای «مادر قلب اتمی» بکنیم. در ابتدای فیلم تاکید دارد که امشب، شب واریز یارانه‌ها است و در طی فیلم هم بارها بدان اشاره می شود. اشاره‌ای که با طعنه‌هایی تاکید می‌کرد که چون شب پرداخت یارانه‌ها است، همه پولهای بانکها خالی شده است و دستگاه‌های خودپرداز همه خالی هستند. بر فرض درست بودن این ادعا سوالی مطرح می‌شود و آن اینکه، چرا در مناطقی که شما فیلمبرداری فیلم خود را انجام دادید (پل پارک وی به بالا) دستگاه‌ها خالی است، این مناطق که در ظاهر مناطق مرفه نشین است و در شان آنها نیست به خاطر مبلغی ناچیز نیمه شب به بانک بیایند و پول خود را بردارند.

«سیدامیر سیدزاده» تهیه‌کننده فیلم «مادر قلب اتمی» در گفتگویی با خبرگزاری فارس به نکاتی اشاره داشته که من ترجیح می‌دهم، آنها را به صورت نقل مستقیم در این نوشته بیاورم. «سیدزاده» در این گفتگو می‌گوید: این فیلم سینمایی واقعاً در جهت منافع نظام جمهوری اسلامی ایران است. در این اثر سینمایی به صورت کامل شبکه‌های ماهواره‌ای بیگانه را زیر سوال می‌برد و ماهیت اصلی آنها در فیلم برملا می‌شود.

من در خصوص صحبتهای سیدزاده هیچ حرفی ندارم، فقط با چند مقدمه، نتیجه گیری را بر عهده مخاطبان می‌گذارم. همانطور که اعلام شده فیلم «مادر قلب اتمی» در ادامه فیلم «مهمونی کامی» است و داستان همان دخترها را دنبال کرده‌است. در خصوص «مهمونی کامی» هم گفته‌های کارگردانش در مصاحبه‌ای را در ابتدای متن اشاره داشتیم. حال سوال من از آقای سیدزاده این است که این فیلم چگونه می تواند در راستای منافع ملی و ضد شبکه‌های ماهواره‌ای باشد در حالی که به گفته کارگردانش این کارها (روابط دختر و پسر در این سطح، شرب خمر، لاابالی گری و...) در شهرهای بزرگ بسیار رواج دارد. آقای سیدزاده، خواهشاً ما را به مانند پوستر آلبوم مادر قلب اتمی فرض نکنید و آقای احمدزاده خواهشاً فیلمی نسازید که قیاس به نفس باشد.

در نهایت خطاب من به مسئولینی است که بعد از دو سال توقیف شدن فیلم به خاطر سونامی فک توقیفی که در آن گرفتار شدند، می‌خواهند تمام آنچه به نظرشان در شان سینمای ایران نبود، شایسته اکران در سینماهای کشور بدانند. حال یا شان آنها بالا رفته یا شان سینمای ایران پایین آمده است.



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.