جنبش فکری هنری سنما انقلاب
هادی انباردار از نقش دین در زندگی و سینما می گوید؛

ما جامعه دین مداری هستیم اما گاهی عواملی موجب دوری و انحراف در مسیر می شود. به نظرم دلیل غفلت ها این است که متاسفانه میزان آشنایی هنرمندان ما نسبت به آیات قرآنی و مسائل دینی کم است و فاصله ای وجود دارد.

در روزهایی که ترنم ولایت با آسمان نیاز در شب های قدر به هم پیوند یافته است. در همجواری با لیالی قدر و در ایامی منتهی به شهادت مولای متقیان علی (ع) مناسب است سری به نقش دین و نیایش در زندگی بشر بزنیم و در خصوص اهمیت و جایگاه سینما در خدمت به معارف دینی پرس و جو کنیم. گفت و گویی که با هادی انباردار، بازیگر و مدیر تولید پیشین و تهیه کننده فعلی سینما داشته ایم، بر این محور است. هادی انباردار که آخرین فعالیتش، تهیه کنندگی فیلم سیاسی «ماه گرفتگی» بوده است، پاسخگوی سوالات «آینه نیوز» درباره چگونگی پیوند دین و تصویر شد.
نیاز به شخصی مانند حاج آقا قرائتی در سینما داریم/ به اسم کمدی دارند آثاری را به مردم نشان می دهند که خیلی مبتذل است

در روزهایی که ترنم ولایت با آسمان نیاز در شب های قدر به هم پیوند یافته است. در همجواری با لیالی قدر و در ایامی منتهی به شهادت مولای متقیان علی (ع) مناسب است سری به نقش دین و نیایش در زندگی بشر بزنیم و در خصوص اهمیت و جایگاه سینما در خدمت به معارف دینی پرس و جو کنیم. گفت و گویی که با هادی انباردار، بازیگر و مدیر تولید پیشین و تهیه کننده فعلی سینما داشته ایم، بر این محور است. هادی انباردار که آخرین فعالیتش، تهیه کنندگی فیلم سیاسی «ماه گرفتگی» بوده است، پاسخگوی سوالات «آینه نیوز» درباره چگونگی پیوند دین و تصویر شد.

آقای انباردار، در روزهای گرانقدری به سر می بریم و حال و هوای مردمان ایران و علی الخصوص هنرمندان در فضای معنویت و در مسیر نیایش قرار دارد. به نظرتان با وجود ارادت ورزی قابل ارزش مردم و هنرمندان تاکنون توانستیم در حوزه تولید آثار دینی به شکلی موفقیت آمیز عمل کنیم؟

به طور حتم توجه به دین نزد مردم و هنرمندان همیشه وجود دارد و حال و هوای این روزها نشان دهنده همین موضوع می باشد، اما متاسفانه به قدری که انتظار می رود نتوانستیم از منابع الهی در محصولات تولیدی بهره ببریم و غفلت های بسیاری در این مورد بوده است. در حالی که قصص قرآنی انقدر زیبا و شیرین و جالب است که می تواند برای همگان مورد استفاده قرار گیرد. به دلایلی هنرمندان ما نتوانستند آن چنان که شایسته است از این منبع استفاده کنند در صورتی که می بینیم یک عالم دینی چنان از حکایت های قرآنی استفاده می کند که تاثیر خیلی زیادی نسبت به بسیاری از داستان های سینمایی دارد. به نظرم از گنجینه دین و ارزش های اسلامی خیلی کم استفاده کردیم و اگر هنرمندان و به خصوص نویسندگان ما بتوانند از داستان های قرآنی در آثار خود استفاده کنند بسیار سودمند خواهد بود و می توانیم رسالت هنرمندی خود را در جامعه ایفا کنیم.

دلیل غفلت های رخ داده از دیدگاه شما چیست؟

ما جامعه دین مداری هستیم اما گاهی عواملی موجب دوری و انحراف در مسیر می شود. به نظرم دلیل غفلت ها این است که متاسفانه میزان آشنایی هنرمندان ما نسبت به آیات قرآنی و مسائل دینی کم است و فاصله ای وجود دارد. این فاصله باید توسط عالمان دینی و مفسران قرآنی و روحانیون و مبلغان دینی به شکل درست و کاربردی برطرف شود. به نظرم نیاز به شخصی مانند حاج آقا قرائتی در سینما داریم. ایشان به خوبی توانسته با زبان شیرین حکایت های اخلاقی قرآن را به مردم منتقل کند و نویسندگان و هنرمندان نیاز است که پای درس های عالمان بنشینند و استفاده کنند و ماه مبارک رمضان و همین شب ها فرصت خوبی است که این مسیر را شروع کنیم. من یادم می آید بچه بودم و پدرم مرا با خود به ناصرخسرو پای منبر حاج آقا کافی می برد. واقعا شنیدن صحبت های واعظانی همچون ایشان ارزشمند است. آن ها هنرمند واقعی هستند که به زیبایی می توانند قصه های شیرین قرآنی را با زبانی همه فهم تعریف کنند. هنوز وقتی نوار صدای حاج آقا کافی را می شنویم واقعا لذت می بریم و از هزاران فیلم سینمایی زیباتر است و ارزش هنری دارد.

دین محور بودن در جامعه مدرن امروز چه محورها و مختصاتی دارد؟

 الان به وضوح می بینیم که خیلی از مشکلات جهان از عدم ارتباط با دین و معنویت است. البته برخی ها هم هستند که تعبیر درستی از مفهوم ایمان و نیایش ندارند و دنبال افراط و تفریط و شعارزدگی هستند. من همیشه فکر می کردم که چگونه می توان به دور از شعار از منابع قرآنی برای راهنمایی مخاطبان در سینما استفاده کرد و امیدوارم با همت هنرمندان و نویسندگان بتوانیم از این منبع بزرگ بیشتر از این ها بهره ببریم. اگر نویسندگان در فیلمنامه های خود به آیات قرانی رجوع کنند و کارگردان ها و تهیه کننده ها و همه هنرمندان بتوانند قرآن را مورد توجه قرار دهند، بخش مهمی از مشکلات امروز جامعه حل خواهد شد.

چگونه می توان در مسیری راهگشا قرار گرفت؟ چون به نظر می رسد اگر نهاد و مجموعه ای خاص تنها متولی تولید آثار دینی شود، خطر غلطیدن در مسیر سفارشی شدن آثار را خواهد داشت!

هم باید نهادها و موسسات دولتی پای کار بیایند و هنرمندان را تشویق به تولید آثار دینی و اخلاقی کنند و هم این که خود هنرمندان و بخش خصوصی سینما باید علاقه و اراده لازم را برای این کار مهم به خرج دهند و ما هر دو مورد را برای رسیدن به مسیر مناسب نیاز داریم. اگر تشکل درستی به وجود بیاید و دولت در ابتدا پیشقدم شود و بتواند اقدامات اولیه را انجام دهد و موجب هدایت این جریان بشود خوب است و به تدریج هنرمندان و فرهیختگان ما جذب این جریان می شوند و می توانند براساس آثار و ایده های قرآنی به سمت ساخت و تولید آثاری هنری بروند. به نظرم در ابتدای کار لازم است نهادی برای این کار تشکیل شود که می تواند تلفیقی از کمک دولت و بخش خصوصی باشد. باید برنامه ریزی کاملی صورت بگیرد و الگوبرداری و شکل ریزی شود و جریان به سمت درستی هدایت شود. اگر مدیریت دلسوز و کاردانی در هر مجموعه ای وجود داشته باشد از هرگونه انحراف در فعالیت ها جلوگیری می شود.

به نظرتان چگونه می توان به دور از هرگونه شعارزدگی به انتشار ارزش های اخلاقی نهفته در دین پرداخت؟ آیا تنها از طریق «سینمای دینی» می توان به سراغ داستان ها و امثال و حکم قرآنی رفت؟

 سینما همه نوع ژانری نیاز دارد و می توان از طریق ژانرها و داستان های مختلفی حتی به شکل غیرمستقیم تبلیغ دین کرد. اما متاسفانه می بینیم که برخی از آثار دچار انحراف شدند و به اسم کمدی دارند آثاری را به مردم نشان می دهند که خیلی مبتذل است و متاسفانه فروش خوبی هم داشته است، چون محصول خوب و دینی در بازار نیست که مردم بخواهند استفاده کنند وگرنه مردم ما همه دیندار و علاقمند به آثار و برنامه های مذهبی هستند و شما در تعزیه ها و مراسم های عزاداری می بینید که چه جعیتی می آیند. در همین نمایشگاه قرآن می بینیم که چقدر مردم مشتاق هستند حضور پیدا کنند اما متاسفانه به نیازهای مردم توجه نمی شود. همین الان در اکران سینماها آثاری نمایش داده می شوند که به لحاظ مفاهیم هیچ نکته آموزنده ای ندارند در حالی که از وجود قرآن می توان در هر ژانر و اثر هنری استفاده کرد.

سینمای جهان در سال های مختلف اقدام به ساخت آثار دینی کرد و تفاسیر مختلفی بر مبنای زاویه دید غرب نسبت به مباحث دینی و اخلاقی صورت گرفت. شما از این منظر به پدیده «سینمای دینی» بپردازید و این که چقدر در انتشار نگاه دینی نسبت به آن ها عقب هستیم!

آن ها از هر چیزی تعبیر و تفسیر خود را انجام می دهند و نمی توان سینمای دینی آن ها را به عنوان سندی قابل قبول پذیرفت اما گاهی در آثار غیر دینی خارجی می بینیم که به شکلی غیر مستقیم داستان ها و حکایت های دینی و اخلاقی وجود دارد. انگار آن ها بیشتر از ما توانستند ارزش های قرآنی و اسلامی را استخراج کرده و مورد توجه قرار دهند. البته سمت و سو و نگاه غربی ها نسبت به مسائل اخلاقی فرق دارد و شکل و فرم خود را دارند اما هر زمان که بخواهند مساله ای اخلاقی را نشان دهند به سمت آیات دینی می روند اما ما که ادعا می کنیم مسلمان هستیم هنوز نتوانستیم از دین برای بالابردن اعتبار هنر استفاده کنیم. در همه هنرها شرایط این گونه است. ما از این جا وامانده و از آن جا درمانده ایم! گاهی دچار شعار می شویم و تماشاگر را دور می کنیم و گاهی به سمت داستان هایی می رویم که هیچ تناسبی با ارزش های دینی و عرفی جامعه ایران ندارد. مثلا برخی از آثار سینمایی را می بینیم، تعجب می کنیم که فیلمساز ما به سراغ مسائلی چون خیانت رفته است! متاسفانه برخی دنبال مسائلی چون مثلث عشقی در داستان ها می روند که اصلا ارتباطی به زندگی مردمان دینی و معتقد ایران ندارد و نویسندگان به سراغ طرح های انحرافی رفته و فیلمسازان افق راه را نمی شناسند و همه چیز در این میان بلاتکلیف مانده است.



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.