جنبش فکری هنری سنما انقلاب
به بهانه اختتامیه جشنواره سینمایی مهرگان

سینمای افغانستان سینمای مظلومی است. این موضوعی نیست که نیاز به تحقیقات میدانی وسیع و مطالعات فراوان داشته باشد. افغانستانی که هر روز و هر شب زیر آماج ظلم آمریکا و طالبان است انتظاری از آن نمی رود که بتواند سینمایی در خور این فرهنگ بلند پایه سالیان دراز داشته باشد.

سینمای مظلوم افغان

به گزارش سینما انقلاب، اختتایمه جشناره فیلم مهرگان و صحبت های ایراد شده در پایان این همایش بهانه ای شد تا درباره سینمای افغانستان مطالبی را یادآور شویم.

سینمای افغانستان سینمای مظلومی است. این موضوعی نیست که نیاز به تحقیقات میدانی وسیع و مطالعات فراوان داشته باشد. افغانستانی که هر روز و هر شب زیر آماج ظلم آمریکا و طالبان است انتظاری از آن نمی رود که بتواند سینمایی در خور این فرهنگ بلند پایه سالیان دراز داشته باشد.

سینما گران حمایت چندانی از طرف دولت ندارند و در نهایت آثار خود را که با مشقت فراوان ساخته اند نمی دانند که در کجا باید به دیده تماشاگر بنشانند. سینمایی فرسوده و شاید «ماقبل فرسوده».

سینمایی که سالن هایش بدلیل انفجار نابود می شود و کارگردان و تهیه کننده حاضر به پخش آثار خود در این میان نیستند.

افغانستان به کجا می تواند امید داشته باشد؟ به کدام از کشور های همسایه خود؟ به پاکستان؟ هند؟ یا به ایران؟

افغانستان در سینمای ما و حتی درفرهنگ و تاریخ ما جایگاه ویژه دارد. تاریخ ما در دورانی با که با این ملت سر و کاری داشته و در شرایط فعلی نیز بدلیل مسائل امنیتی و سیاسی نیز دارای اهمیت فراوان است. سینما نیز از این قائده مستثنا نیست. سینمای که به تعبیر مرتضی آوینی ویترین فرهنگی جامعه است در دوران کنونی قطعا می تواند ویترین خود را کمابیش به این ملت ارائه دهد. افغنستان مظلوم که در سالیان قبل چند باری در آثار ایرانی مانند «باران» مجیدی و یا «مزار شریف» محمد حسین ورزیده با تم های گوناگون به نمایش درآمد می تواند همیشه به عنوان یک دوست در کنار ما باشد اما این مقوله ای نیست که تفننی و هر از چندگاهی به سراغ آن رفت بلکه سینمای بین الملل ما و نهادهای مرتبط باید بتواند به این موضوه نگاهی عمیق داشته باشد که البته تا دوران فعلی نداشته است.

سخنانی که «محمدابراهیم عارفی»، رئیس افغان فیلم مهرگان می گوید شاهدی بر این مدعا است:

در 2 سال گذشته بیش از 50 سینماگر به دلیل بی‌توجهی دولت افغانستان سینما را ترک‌ کرده‌اند.

جشنواره مهرگان دقیقا رسالتی برای ایران در همین زمینه است. حمایت، همدلی و میدان دهی برای ساخت و پرداخت و نمایش آثار افغان در ایران و افغانستان و حتی در سرتاسر جهان.

به گفته وی، در چند سال گذشته هیچ پیشرفت در عرصه سینما در کشور نداشتیم و از دولت می‌خواهیم که توجه جدی در قبال سینماگران داشته باشند.

وی تاکید کرد: سینماگران هستند که چهره واقعی افغانستان را به جهانیان نشان می‌دهند و دولت‌ها از این طریق آگاه می‌شوند.

از 3 سال به این طرف این دومین بار است که جشنواره بین‌المللی فیلم مهرگان با حضور سینماگران، فرهنگیان و چهره‌های هنری افغانستان در کابل برگزار می‌شود.

این فرصت را باید غنیمت شمارد تا این کشور همسایه ودوست بی پناه که بدلیل عدم حمایت ها و ناتوانی ها نمی تواند آثار خود را پخش کند به ایران پناه برد و ایران نیز جوانمردانه این کشور را حمایت کند.

از سخنان مسئولین این جشنواره بنظر می رسد مدت زمان زیادی طول نخواهد کشید تا اینکه این کشور برای پخش آثار خود بسمت مسیری دور و سخت مانند انگلیس برود.

محمدی کیان می‎گوید که به صورت مستقیم، جشنواره مهرگان با موسسه آمومدیا (موسسه افغان - انگلیس) که در لندن موقعیت دارد، در بخش بازاریابی فیلم‎های افغانی همکاری داشته و این موسسه فلم‎های افغانی را خریداری کرده و به نشر می‎سپارد.

گفتمان سینمایی انقلاب اسلامی که معیار خود را هنر متعهدانه و انسان دوستانه می دانسته و بنابر فرمایش امام خمینی (ره) هنر مظلومان و پابرهنگان است فرصتی بهتر از این برای اثبات ثبات قدم خویش ندارد.

 

 



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.