جنبش فکری هنری سنما انقلاب

جشنواره بین‌المللی فیلم برلین یا "برلینا له" در کنار جشنواره فیلم ونیز و جشنواره فیلم کن، مهم‌ ترین رویداد سینمایی اروپا به شمار می‌رود. در هر دوره این جشنواره جمعا در بخش های گوناگون حدود ۴۰۰ فیلم به نمایش در می آیند و حدود 20 فیلم برای گرفتن جوایز خرس طلایی و نقره ای رقابت می کنند.
این جشنواره نخستین بار در سال 1951 هنگامی که هنوز آلمان دو بخش شرقی و غربی داشت، در برلین غربی با پخش فیلم "ربکا " ساخته آلفرد هیچکاک به عنوان فیلم افتتاحیه، شروع به کار کرد.
اهداف شکل گیری و چگونگی شکل گیری این جشنواره سینمایی از جمله حقایق تامل برانگیز و جذابی است که سال هاست در هیاهوی برگزاری جشنواره از نظر ها پنهان مانده است. در این مقاله چگونگی شکل گیری برلیناله را مورد واکاوی قرار خواهیم داد.

جشنواره فیلم برلین (برلیناله) - بخش اول: بنیان جشنواره - هنر در خدمت سیاست

جشنواره بین‌المللی فیلم برلین یا "برلینا له" در کنار جشنواره فیلم ونیز و جشنواره فیلم کن، مهم‌ ترین رویداد سینمایی اروپا به شمار می‌رود. در هر دوره این جشنواره جمعا در بخش های گوناگون حدود ۴۰۰ فیلم به نمایش در می آیند و حدود 20 فیلم برای گرفتن جوایز خرس طلایی و نقره ای رقابت می کنند.زمان برگزاری این جشنواره بین 10 تا 20 فوریه  است( 21 بهمن- اول اسفند).نماد جشنواره  جشنواره فیلم برلین خرس است . خرس به‌عنوان نمادی از شهر برلین شناخته می‌شود و به همین مناسبت نماد جشنواره است.
این جشنواره نخستین بار در سال 1951 هنگامی که هنوز آلمان دو بخش شرقی و غربی داشت، در برلین غربی با پخش فیلم "ربکا " ساخته آلفرد هیچکاک به عنوان فیلم افتتاحیه، شروع به کار کرد. در اولین جشنواره پنج خرس طلایی به پنج بخش درام ، کمدی ، جنایی ، ماجراجویانه ، موسیقی فیلم و فیلم مستند اهدا شد همچنین به سایر برگزیده گان نیز خرس های نقره ای برنزی و مدال های طلا و نقره و برنز اهدا شد. در آن سال 24 فیلم برای دریافت خرس های طلا از کشور های آمریکا ، آلمان ، هلند ، سوییس ، سوئد ، ایتالیا ، فرانسه و انگلستان شرکت کردند. در آن زمان آلمان غربی توسط سه کشور فرانسه ، آمریکا و بریتانیا تحت عنوان جمهوری فدرال آلمان اداره می شد. بعد از باز نشسته شدن مدیر اول جشنواره یعنی آلفرد باور درسال 1976، از سال 1978 و با روی کار آمدن ولف دانر این جشنواره به طور سالیانه در ماه فوریه در برلین برگزار می گردد. برلیناله هرساله حدود پانصد هزار نفر مخاطب حضوری دارد به طوری که در طی جشنواره حدود سیصد هزار بلیط فروخته می شود و از این رو یکی از پر بازدید ترین جشنواره های دنیا است.
بنیان گزاری جشنواره :
بعد از پایان جنگ جهانی دوم ، اسکار مارتی Oscar Martay افسر فیلم اداره ی ارتش آمریکا در آلمان شد. او را به عنوان بنیان گذار جشنواره ی فیلم برلین می شناسند. او در 1948 به عنوان افسر فیلم ارتش آمریکا در آلمان ، به برلین آمد . وظایف او شامل تمرکز بخشیدن بر فعالیت های فیلم سازی آلمان و نظارت بر آن بود. او تاثیر زیادی بر ساخت سینما های گوناگون در برلین داشت. او از متد های غیر معمول استفاده می کرد تا مواد و تجهیزات لازم برای دوبله فیلم به برلین برسد و این شهر آمادگی برگزاری جشنواره ای بین المللی را پیدا کند. او همچنین زمانی که هنوز شهروندان آلمان شرقی می توانستند به آلمان غربی تردد کنند ، تسهیلات دیدن فیلم ها با قیمتی ارزان تر را برای شهروندان آلمان شرقی در بیش از 20 سینمای نزدیک مرز آلمان شرقی برقرار کرد. از سال 1950 او تلاش های خود را برای ایجاد جشنواره ی فیلم بین المللی در برلین آغاز کرد و کمیته ای را تشکیل داد که شامل خودش ، شریک انگلیسی اش جرج ترنر و هفت نماینده از صنعت فیلم آلمان و سنای برلین و یک روزنامه نگار بود. اعزای این کمیته نخستین بار در نهم اکتبر 1950 همدیگر را ملاقات کردند. در این ملاقات روزهای برگزاری اولین جشنواره برلیناله 6 تا هفدهم ماه ژوئن انتخاب شد و اختتامیه هم روز هجدهم تعیین شد و نام "جشنواره ی بین المللی فیلم آلمان" به عنوان نام جشنواره انتخاب شد.همچنین آنها دکتر آلفرد باور را که به عنوان تاریخ نگار فیلم معروف شده بود به عنوان مدیر جشنواره منصوب کردند. در ششم ژوئن 1951 جشنواره با نمایش فیلم ربکا آلفرد هیچکاک در تیتانیا پلاس برلین آغاز شد. ستاره ی این فیلم ژان فانتین مهمان ویژه ی افتتاحیه این جشنواره بود.بخاطر نفوذی که مارتی در اداره ی ارتش آمریکا در آلمان داشت توانست هزینه سال های نخستین برگزاری جشنواره را با گرفتن وام تقبل کند. در آن سال ها که تازه جنگ جهانی دوم تمام شده بود ، هنوز بخش های عظیمی از آلمان دچار ویرانی بود . بازسازی برلین غربی آغاز شده بود ولی شهر هنوز رونق نیافته بود . تحت این شرایط برگزاری جشنواره فیلم و حضور مهمانان بین المللی اش ، مشتاق بودن شهر برای کسب توجه دوباره و دوباره دیده شدن را تامین می کرد. همچنین فستیوال فیلم بر آن بود تا اثر گذاری سیاسی را به عنوان ویترینی از جهان آزاد در این شهر تقسیم شده به نمایش بگذارد و با حضور مهمانان بین المللی جشن های افتتاحیه و اختتامیه باشکوه و برگزاری بخش بهترین فیلم از نگاه تماشاگران ، موفقیت عمومی بالایی را کسب کرد. پاسخ های بین المللی به این جشنواره بسیار خوب بود و صدای منتقدان تنها از آن سوی دیوارها و از آلمان شرقی شنیده می شد ، چرا که ممیزی جشنواره اجازه ی شرکت هیچ فیلمی را از کشورهای دارای حکومت سوسیالیستی نمی داد و همین باعث می شد آلمان شرقی این نقد را به جشنواره داشته باشد که واقعا بین المللی نیست. با این حال چون با تدبیر مارتی سینماهای ارزان قیمت در نزدیکی مرز آلمان شرقی در آلمان غربی به پا شده بود ، شهروندان آلمان شرقی می توانستند برای دیدن فیلم های جشنواره به اینور مرز بیایند و این یک سیاست فرهنگی کارا برای جلب آلمانی های چپ گرا بود. آلفرد باور تحت نظر مارتی کار خود را یاد گرفته بود. بخاطر همین مارتی در سال 1953 کار خود را به عنوان افسر فیلم ارتش آمریکا رها کرد و در کمپانی تولید فیلم برلین Berolina-Film شروع به کار کرد. او در سال 1955 با رناته بارکن هنرپیشه ی آلمانی ازدواج کرد و تصمیم گرفت بقیه عمر خود را در آلمان بماند.بعد از تهیه کنندگی چند فیلم او و همسرش کمپانی فیلم سازی خود را با نام زنیت فیلم بر پا کردند و شمار فراوانی از فیلم های کوتاه و بلند را تا میانه ی دهه نود تهیه کنندگی کردند. در سال 1978 حکومت فدرال آلمان مدال شایستگی را به او بخاطر سال ها خدمت فرهنگی و تلاش برای فهم بین المللی اهدا کرد. او درسال 1995 در گذشت و بیوه اش هنوز در برلین زندگی می کند.



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.