جنبش فکری هنری سنما انقلاب
علی صبوری

توجه به سینما در بعد از انقلاب باید متفاوت باشد و این تفاوت باید در مقاصد انقلابی تعیین پیدا می کرد. تلاش سینما انقلاب در بازیابی نسبت سینما با مقاصد انقلابی و دینی قابل تقدیر است .
اولین فیلم اکران شده در سینما انقلاب را دیدم . فیلمساز موضوع خوبی اختیار کرده است ولی در پرداخت دچار یک انقطاع شده است.

راه دشوار و قابل تقدیر سینما انقلاب، که عشق آسان نمود اول!/ مصاحبه با استاد فرنو

به گزارش سینما انقلاب، به بهانه ی اولین روز محفل سینما انقلاب و اکران اولین فیلم ، «لانتوری» ساخته ی رضا درمیشیان ، پای صحبت های استاد فرنو اندیشمند و پژوهشگر فرهنگی نشستیم :اینکه تولیدات سینمایی سال را در ایام دهه ی فجر مورد ارزیابی قرار می دهیم ، نشان از آن دارد که این زمان از نظر برگذار کنندگان مهم است ؛ این اهمیت از کجا پیدا می شود و این تناسب دهه ی فجر با سینما چه وجهی دارد؟. من در این مساله تامل کردم که بنیادش را چه کسی گذاشته است. چطور شده است که این مساله در همان تشکلات و وزارت ارشاد وقت پیش آمده است؟. چون سینمای قبل انقلاب وضعیت مبتذلی داشته است علی القاعده توجه به سینما در بعد از انقلاب باید متفاوت باشد و این تفاوت باید در مقاصد انقلابی تعیین پیدا می کرد . لذا این قرار دادن جشنواره ی سینمایی در سالگرد انقلاب بی وجه نیست . سینما هنری است که هنر های دیگر را نیز انعکاس می دهد و با اینکه یک هنر مدرن است و در غرب و فرهنگ سکولار و لاییک رشد کرده است ، اما باید در وضع کنونی ، سینما می تواند راهی پیدا کند برای بیان مسائل انقلابی . بعضی از مسائل هم بازجست و روایت اتفاقات مستند است . این نوع نگاه ممکن است فیلمی کاملا مستند باشد یا بازسازی یک مستند و یک واقع یک واقعه ی تاریخی . و درونمایه ی آن تاریخ اسلام یا تاریخ انقلاب یا وقایع اجتماعی باشد . و چیزی که مهم است نحوه ی پرداخت به مسائل است که در نوع پرداخت باید مقدماتی که اشاره کردم _درباب انقلابی و اسلامی بودن سینما_ مورد توجه قرار گیرد .حرکت بچه های سینما انقلاب از این جهت قابل درک و قابل تقدیر است که دوستان می خواهند به این مساله بیشتر دقت کنند . البته راه دشواری است و از آغاز انقلاب ، گروه هایی از هنرمندان متعهد که به این سمت حرکت کردند ، قضه را ساده تر از آن چیزی می دیدند که هست ولی هرچه جلوتر آمدیم متوجه شدیم که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها ، چون مساله با تفکر پیوند دارد و تفکر زمان می برد . ولو اینکه توفبق کامل در این مساله پیدا نشده است ولی سعی و تلش در این راه قابل تقدیر است . درآثاری از جشنواره موضوعاتی بکر و احوالی خاص را می بنیم ، و می بینیم که بعضا این اندیشه ی انقلابی روی فیلمسازان و آثارشان تاثیر گذاشته است . اما گاه تداوم این پاره های امید مشکل است . اگر فیلمسازی در کار قبلی اش موفق بوده ، انتظار می رود این رشد تداوم یابد . همچنیین انتظاراتی از فیلمسازان قدیمی تر هست ، البته همه ی اینها مستلزم بحث ، نظر تامل و گفتوگو است .اما از اولین فیلمی که در محفل سینما انقلاب تماشا کردیم : می شود گفت که «لانتوری» یک مستند اجتماعی است و فیلمساز به سراغ موقوله ی رفته است که ممکن است در حوادث اجتماعی ما تکرار شود . مساله ای که بسیار آزار دهنده و ناراحت کننده است و نحوه ی مواجهه با این عارضه و مساله قصاص و بخشش خیلی مهم است . اختیار کردن این موضوع و تامل در آن خوب و قابل تقدیر است . و فیلمساز سعی دارد از جوانب مختلف به آن نگاه کند . اما مقدمات چیده شده برای مساله ، در همه ی موارد وافی به مقصود نبود .اینکه یک بزهکار به جایی برسد که اسید روی معشوقه اش بریزد و مقدماتی را برای بزهکاری اش ترسیم کنیم کمکی به اصل مساله نمی کند . و اگر هم فیلمساز نیتی از ترسیم این سوابق داشته ، نتوانسته است آن را منتقل کند و یک انقطاعی صورت گرفته است . اینکه یک بزهکار یتیم بوده است و احساس همدردی با بچه های یتیم دیگر می کند ، ارتباطش با مساله ی فیلمساز مع الفارق است . تعارض اصلی در خود گروه لانتوری نیست. تعارض زمانیست که به موقعیت بخشیدن یا عدم بخشش می رسیم . و سابقه ی لانتوری ربطی به مساله ندارد .پذیرفته شده است که سینمای اجتماعی به درد ها می پردازد ولی اینکه چگونه این درد ها را ریشه یابی می کند و در این ریشه یابی راه نجات و امیدی باقی گذارد ، قابل تامل است . چون وقتی ما به سمت سینمای اجتماعی می رویم به دنبال این هستیم که یک افق گشایش را فراسوی عمیق شدن در مطلب ببینیم . البته مسلم است که این افق گشایش نباید از روی تکلف و تصنع و نسخه پیچی برای حل قضایا نباشد . ولی به هرحال مسلم این است که فراسوی هر مطلبی که عمیقا طرح می شود افقی برای گذر از آن قابل انتظار است .علی صبوری



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.