جنبش فکری هنری سنما انقلاب
علی صبوری

در گفتگو با نرگس آبیار : سه گانه ای را در نظر دارم با موضوع مادر و جنگ . اولی اش که شیار143 بوده ، موضوع دومی را هم در ذهن دارم ، ولی منتظرم زمان مناسب آن برسد .

گفتگو با نرگس آبیار/ با این ذهنیت که فیلم حتما و الزاما ساختاری سه پرده باید داشته باشد نباید با فیلم مواجه شد .

از شکل گیری ایده ی فیلمنامه و اقدام به ساخت «نفس» بگویید .

 سالها پیش نوشتن داستان آن را شروع کردم با اینکه نمی دانستم چه پایانی پیدا می کند ، مدتی طولانی برای نوشتن رمان این اثر صرف شد ، البته اینگونه نبود که تمام این مدت متمرکز در این کار باشم ، هر وقت حالم خوب بود و خود را به جهان کودکانه ی اثر نزدیک می دیدم شروع به نوشتن چند صفحه ای می کردم . میان این نوشتن ها ممکن بود سه یا شش ماه فاصله بیافتد . حاصل کار را که به اطرافیانم نشان دادم واکنش ها مثبت بود و با این سوال مواجه بودم که چرا فیلمش را نمی سازی ؟! اصرار براین بود که تبدیل به فیلم نامه شود ، دو سال پیش شروع کردم به نوشتن فیلمنامه از روی رمان ، این اقتباس کار خیلی سخت بود چون غالب رمان، نریشن بهار است.  البته رمان هنوز چاپ نشده است و احتمالا همزمان با اکران نفس چاپ شود.

عده ای با توجه به این وجه که اصل در سینما جنبه ی سرگرمی آن است و این اصل اتفاق نمی افتد مگر با قصه گویی در ساختار ارسطویی ؛ نقد مشترکی به دو فیلم اخیر شما دارند که قصه نمیگوید و ممکن است مخاطب را خسته کند. نظرتان در این رابطه چیست و چه مقدار با این قواعد مطرح شده ، موافق هستید ؟

با این ذهنیت که فیلم حتما و الزاما ساختاری سه پرده باید داشته باشد نباید با فیلم مواجه شد . تایم فیلمی که فیلمبرداری شد طولانی تر این چیزی است که شما دیدید . من هر جایی از این فیلم را بردارم آسیبی به فیلم نمی رسد چون در قالب ساختار سه پرده ای فیلم نساخته ام.  این ساختار با تمام قواعدش برای این است که مخاطب خسته نشود ، من نسخه ی 140 دقیقه ای از این فیلم را به پخش کننده ی آن آقای سرتیپی نشان دادم ، نظرشان این بود که دست به تایم فیلم نزنید چون خسته کننده نبوده ولی باید دید نظر مخاطب عام چیست لذا فیلم را برای عده ای مخاطب عام نیز پخش کردم و ری اکشن های مثبتی دریافت کردیم. حالا نسخه ای 120 دقیقه ای ارائه داده ام .

آیا نفس و شیار 143جای مقایسه دارند یا قصدتان بر تفاوت میان این دو فیلم بوده؟

در این فیلم نگاه ایدولوژیکی که ممکن است یک زن به اطراف خود داشته باشد را ندارم چون روایت فیلم از زبان یک کودک است . این فیلم پر از از فانتزی و تخیل است به خلاف فیلم قبلی ام . در مقام این نیستم که خودم را تکرار کنم و این دو فیلم کاملا متفاوت با یکدیگرند .

با این حال برای کار بعدیتان منتظر اثری متفاوت تر باشیم؟

البته یک سه گانه ای را در نظر دارم با موضوع مادر و جنگ . اولی اش که شیار143 بوده ، موضوع دیگری را هم در ذهن دارم ، صحبت هایی شده ولی منتظرم زمان مناسب آن برسد .

استقبال از «نفس» را چگونه دیدید؟  و نظرتان نسبت به نقد ها چگونه است؟

از چالشی که برای «نفس» اتفاق افتاد خوشحالم . فیلمی که به گفتگو واندارد یعنی بی اثر بوده . البته جشنواره یک هیجان و حواشی کاذبی دارد که ممکن است یک فیلم دیده نشود یا به یک فیلم زیادی توجه شود . فیلم ها باید در آرامش دیده شوند و بعد از فیلم باید فرصت باشد برای پرسش و پاسخ های طولانی.

به نظرتان این پرسش و پاسخ ها در این محفل اتفاق افتاد ؟

خوب بود با اینکه خیلی با آنچه باید باشد فاصله دارد . من بعد خبری و رسانه ای زیاد نمی بینم و نقد ها در همین حد باقی می مانند.

در پایان آرزوهای خوبی برای «نفس» و خانم آبیار داریم.

علی صبوری



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.