جنبش فکری هنری سنما انقلاب

 سینما محل بحث و گفتگو است. در عرصه ی بحث و گفتگو لازم است که طرفین، موافقین و مخالفین نظرات مختلف خود را ارائه دهند و در یک فضای صمیمی و دوستانه نظراتی که مختلف است جمع شود و حاصلش یک راهکار درست و مطلوب برای آیندگان سینمای ایران باشد./.  بر خلاف وضعیتی که در سینمای جهان وجود دارد، اندیشه در سینمای ایران خیلی جدی نیست و متاسفانه فیلمسازان ما به شدت گرفتار ساختار و فرم شده اند/.  سینما انقلاب در مسیری که حضرت اقا فرمودند، که بستری برای کرسی های آزاد اندیشی ایجاد کنیم تا بتوانیم برای توسعه ی کشور از سینما استفاده کنیم، باید ادامه یابد و با جدیت دنبال شود. این محافل می تواند بستر مناسبی برای پیاده شدن نظرات و اندیشه های رهبر معظم انقلاب باشد. 

گفتگوی اختصاصی سینما انقلاب با محمود گبرلو/ سینما انقلاب در مسیری که حضرت اقا فرمودند، که بستری برای کرسی های آزاد اندیشی ایجاد کنیم تا بتوانیم برای توسعه ی کشور از سینما استفاده کنیم، باید ادامه یابد و با جدیت دنبال شود.

در حاشیه ی اختتامیه ی محفل سینما انقلاب و اهدای جایزه ی سینمایی ققنوس، گفتگویی داشتیم با کارشناس سینما ، آقای محمود گبرلو

نسبت به هم اندیشی میان سینماگران و اندیشمندان علوم انسانی که مورد تاکید مقام معظم رهبری نیز بوده، نظرتان چیست؟

امشب خیلی خوشحالم که تقریبا بعد از سی سال انتظار، چیزی که دوست داشتم یعنی جمع دلسوزان ژورنالیست سینمایی که در این عرصه نقد و تحلیل و نظر دارند، اتفاق افتاد.  این حرک بزرگ و درستی است چون سینمای انقلاب اسلامی اگر بخواهد به آرمان ها و ارزش های خود دست پیدا کند ، لازم است که متفکرین و صاحب نظران در این زمینه به تبیین و تشریح آرمان ها و ارزش های انقلاب اسلامی برمبنای اندیشه های حضرت امام و حضرت آقا بپردازند.

در رابطه با نکته ای که می فرمایید سینما محل بحث و گفتگو است. در عرصه ی بحث و گفتگو لازم است که طرفین، موافقین و مخالفین نظرات مختلف خود را ارائه دهند و در یک فضای صمیمی و دوستانه نظراتی که مختلف است جمع شود و حاصلش یک راهکار درست و مطلوب برای آیندگان سینمای ایران باشد. ما نمی توانیم ادعا کنیم تعریف درستی از سینمای انقلاب اسلامی وجود دارد چون چنین آیین نامه ای وجود ندارد. بعد از گذشت سی و پنج سال و رشد نسل جدیدی از متفکرین و اندیشمندان که در عرصه ی هنر فعالند، سینمای انقلاب اسلامی می تواند به تعریفی درست و شفافی برسد؛ اما به شرطی که این همدلی بین همه ی صاحب نظرانی باشد که در عرصه ی هنر انقلاب اسلامی فعالیت می کنند نه فقط فعالان وابسته به یک طیف و جناح خاص. اگر ما حلقه ی انقلاب اسلامی را کوچک بگیریم، جز شکست و نابودی چیز دیگری نخواهیم داشت؛ اما اگر حلقه ی انقلاب اسلامی را گسترده تر بگیریم  و اجازه دهیم همه ی دلسوزان و اندیشمنان انقلاب که در این زمینه مطالعه کرده اند در محافل و مجالس حضور پیدا کنند، موفق تر خواهیم بود . رمز دستیابی به این فضا، ایجاد پاتوق های فرهنگی و تحمل شنیدن نظریات مختلف و پرهیز از اعتراض و رفتار های مغرضانه است . ما اگر در مقابل یک نظریه مخالف گارد بگیریم و رفتاری مغرضانه داشته باشیم و به خاطر حرف یا فیلم یک فیلمساز او را حذف کنیم، خودمان ضرر خواهیم کرد الا برخی از فیلمساز هایی اساسا در این حلقه نمی گنجند و آنها تعداد محدودی هستند که راه خودشان را می روند که نباید کارشان داشت چون نه مخاطب عام دارند و نه بازار جهانی و نه حمایت جدی و در فضای هیاهوی سیاسی می آیند و می روند . پس هرچه حلقه ی انقلاب گسترده تر باشد موفقتر خواهیم بود.

 برخی دوستان به جای نظریه پردازی، توهین و اعتراض می کنند و من به شدت با اینگونه مخالفم. در اینکه سینمای ایران با سینمای انقلاب اسلامی فاصله ی بسیاری دارد شکی نیست و اینکه جهان انقلاب اسلامی بسیار گسترده تر و فرا مرزی شده است و به کشوارهای دیگر رسیده نیز شکی نیست ولی ما نمی توانیم همه را محکوم کنیم که چرا به فریاد نمی ریسد و در این حوزه فعالیت نمی کنید؛ اینگونه رفتار در عرصه هنر نمیگنجد و رفتاری پادگانی است؛ بلکه باید با فراخوان و گفتگو و همدلی هنرمندان را دعوت کرد و فضای اجتماعی و سیاسی جهان اسلام را تشریح کرد و اجازه دهیم آنها نیز نظراتشان را در مسائل مختلف مطرح کنند. اگر این پاتوق های فرهنگی ایجاد شود، از درون این گفتگو ها فیلم های خوب و ارزشمند هم ایجاد خواهد شد.

یک اشکالی هست که ما فیلمسازان دغدغه مند دلسوزی داریم که تئوری های خوبی دارند اما در عرصه ی فیلمسازی توانمندی ندارند و متاسفانه نمی توانند مخاطب خود را داشته باشند و این ضعف ساختاری خود را گردن برخی سیاستگذار های سینمایی می اندازند. من این را قبول ندارم و به نظرم به جای حمله به سیاستگذاران سینمایی، وحدتی میان نیروهای انقلابی ایجاد شود و به تولید برسد که اگر تولید خوبی باشد و بسترش برای دیده شدن فراهم گردد نیازی به حمله به جریانات مختلف نیست.

اندیشه در آثار سینمایی فعلی چه جایگاهی دارد؟

بر خلاف وضعیتی که در سینمای جهان وجود دارد، اندیشه در سینمای ایران خیلی جدی نیست و متاسفانه فیلمسازان ما به شدت گرفتار ساختار و فرم شده اند و به محتوا و اندیشه ی یک فیلم توجه نمی کنند در حالی که در سطح جهان منتقدین در مرحله ی اول محتوای فیلم را مورد تحلیل و ارزیابی قرار می دهند. صاحب نظران و کارشناسان در سینمای دنیا، اولین باری که میخواهند یک فیلم را ببینند از موضوع و قصه و ایده ی فیلم سوال میپرسند این یعنی اندیشه ی فیلم اهمیتی بیشتر از فرم دارد؛ در ایران متاسفانه اینگونه نیست و این ضعف جدی در منتقدین نیز وجود دارد که به شدت گرفتار ساختار هستند و فیلم را از لحاظ تکنیک و فرم سینمایی مورد ارزیابی قرار می دهند و وارد حوزه ی اندیشه نمی شوند چون از آگاهی کمی در فضای اجتماعی و سیاسی جامعه ی خود و جهان معاصر دارند.. به نظر من سینما مساوی است با اندیشه ، حتی اگر در قالب سرگرمی باشد، این در حالی است که فیلمسازهای ما و منتقدین ما و حتی گاهی سیاست مدار های ما به اندیشه در سینما توجه نمی کنند، حال آنکه اندیشه و محتوا حرف اول را در سینمای امروز دنیا می زند.

مدیریت دولتی و شبه دولتی، از بودجه دولتی تا تهیه کنندگی و نظارت، تا چه میزان می تواند سینمای انقلابی را شکل دهد و هدایت گر باشد؟ تالی فاسد های این مدیریت که در سال های پس از انقلاب شاهد بخش عظیمی از آن ها در فساد فکری فرهنگی، اقتصادی و ... بوده ایم، (به گونه ای غالب آثار بد، یا شبکه های مافیایی، فساد اقتصادی، هنجار شکنی ها و ... از دل این مدیریت بیرون آمده اند)

به نظرم مدیریت دولتی سینمای ایران از بنا اشکال اساسی دارد و مثل برخی قوانین است که از دوران پهلوی یا قبل از  آن باقی مانده اند. یک سری قوانینی در اوایل انقلاب ترسیم شد که بر اساس آن فرمولی طراحی شد و توانستیم به یک سری آرمان های انقلابی برسم برای مثال از دوران فیلم فارسی گذشتیم و توانستیم فیلم های صاحب اندیشه را وارد سینما کنیم؛ اما امروز قوانین سینمایی که نیاز مخاطب و نیاز فیلمساز را برآورده کند و ما را به یک صنعت سینمایی انقلاب اسلامی برساند، نداریم بنابر این تغییر اساسی در قوانین سینمایی یک ضرورت است و هرچه زودتر باید مورد بررسی و تدوین و تصویب قرار گیرد. در شرایط امروزه ، سینما می تواند یک ابزار قدرتمند محسوب شود و یک مدیر سینمایی از پس هجوم هایی که هست برنمی آید بلکه نیاز به یک وحدت مشترک میان مدیران کل کشور دارد که دست به دست هم برای تولید فیلم و راه اندازی سینما فعالیت کنند و از دولت یا وزارتی مثل فرهنگ و ارشاد اسلامی چون نشات گرفته از آن قوانین کهنه و پوسیده اند، نمی توان جای امید داشت. باید از سوی همه ی متولیان فرهنگی احساس نیاز شود که در شورای عالی انقلاب فرهنگی یا در مجلس شورای اسلامی یک حرکت جدی و اساسی برای تغییر و دگرگونی در قوانین سینمایی ایجاد شود.

با توجه به شرایط حساسی که از لحاظ فرهنگی و هجوم بیگانه داریم باید همه ی ارگانها و نهادهای مرتبط با حرکت های فرهنگی در کشور،  وحدت و همدلی داشته باشند که بتوان هم تولید خوب داشت و هم تماشاگر انبوه.

 

نسبت سینما انقلاب با جشنواره ی فیلم فجر را چگونه ارزیابی می کنید؟

با توجه به شرایط امروز ما در جهان معاصر، حرکت سینما انقلاب، یک حرکت نو و به موقع و بسیار ضروری است . و موجب یک وحدت میان صاحب نظران و اندیشمندان در حوزه ی نقد و نظر مکتوب است.

نباید سینما انقلاب و جشنواره فجر در برنامه ها و اهداف یکدیگر دخالت کنند یا مبادا در مقابل یکدیگر قرار گیرند و موضع گیری داشته باشند چون موجب فرسودگی می شود و نمیتوان حرکتی اساسی کرد.

اگر دوستان سینما انقلاب به طور مستقل فعالیت و برنامه ریزی و جدیت داشته باشند و تولید فکر و اندیشه کنند، ناخداگاه جشنواره ی فجر به سراغشان خواهد آمد و در درون این محفل ذوب خواهد شد . چون جشنواره ی فجر به شدت ضعف اساسی و بنیادین در اندیشه دارد و هنوز تعریف درستی از فجر مشخص نشده و هر ساله بخاطر مفهوم کلمه ی فجر دچار اختلافند .

به نظرم سینما انقلاب در مسیری که حضرت اقا فرمودند، که بستری برای کرسی های آزاد اندیشی ایجاد کنیم تا بتوانیم برای توسعه ی کشور از سینما استفاده کنیم، باید ادامه یابد و با جدیت دنبال شود. این محافل می تواند بستر مناسبی برای پیاده شدن نظرات و اندیشه های رهبر معظم انقلاب باشد.

گفتگو از علی صبوری



نقل مطالب پایگاه سینما انقلاب، بدون ذکر منبع غیرمجاز است.

دیدگاه ها

هیچ دیدگاهی پیرامون این مطلب به ثبت نرسیده است.